Month: December 2013

Windows 8 Disk İmajlarını (ISO) Powershell ile Yönetmek

Windows 8 ile gelen yeniliklerden bir tanesi de ISO uzantılı image dosyalarını ek bir uygulamaya (daemon tools vs.) gerek kalmadan Windows içerisine mount edebilmeniz yani sürücü gibi kullanabilmeniz. Genellikle işletim sistemi kurulum ve güncelleştirme dosyaları gibi yüksek boyutlu dosyalar ISO uzantısıyla download edilirler. Bu dosyaları extract (ayıkla) ederek kurulum yapabilirsiniz ancak bu hem zaman hem de disk alanı kaybı anlamına gelir. Windows 8 içerisinde ISO dosyasının üzerine sağ tıklayarak Mount demeniz yeterli. Sonrasında C,D,E gibi yeni bir sürücüye daha sahip olabilirsiniz. Bu özelliği zaten Windows 8 ile kullanmaya başladık. Ancak bu özelliği Powershell içerisinden nasıl kullanabiliriz buna bir bakalım!

Öncelikle Disk imajları için Windows 8 içerisinde 3 adet cmdlet bulunur. Bunlar Storage Modülünün altında yer alır.

Zaten Disk imajıyla yapılabilecekler de bunlar. İmajın detaylarını görmek (get-diskimage), mount etmek (mount-diskimage) ve dismount etmek (dismount-diskimage).

Şimdi bunları sırasıyla hızlıca örneklendirelim. Önce bilgisayarımda bulunan iso dosyalarının detaylarını görmek istiyorum. Ne yapmalıyım? Bakalım..

Get-diskimage –imagepath c:BakiOnur en_office_professional_plus_2013_x64_dvd_1123674.iso

Evet yukarıdaki komut bana iso dosyalarımdan seçtiğim bir tanesinin özelliklerini getirir. Ancak sizin de bildiğiniz gibi iso dosyaları çok uzun dosya isimlerine sahiptir ve bunu yazmak zaman alabilir. Bunun yerine bilgisayarımdaki iso dosyalarının her birinin ismini sistem otomatik alıp getirse? Bence hoş olur.

Dir –Recurse –Filter *.iso | Foreach{get-Diskİmage –ImagePath $_.fullname}

Bu sayede bilgisayarımdaki iso dosyalarının hepsini alarak tek tek (foreach) disk-Image cmdlet’i ile birlikte kullandım. Pipeline güzelliğini her komutla yeniden yaşamak paha biçilemez. J

Gördüğünüz gibi dosyanın uzun ismini yazmaktansa fullname değişkeni sayesainde bu işimi de gördüm. Böylece bana tüm iso dosyalarımın özellikleri geldi.

Şimdi istediğim iso dosyalarını Mount etmek zamanı.. Bunun için de Mount-DiskImage cmdlet’ini kullanıyorum.

Dir –Recurse –Filter *.iso | Foreach{Mount-Diskİmage –ImagePath $_.fullname}

Bu komutun ne kadar hızlı çalıştığını gördükten sonra bakalım başarılı olduk mu? Evet “Bilgisayarım”a girerek 2 ISO dosyası Mount edilerek oluşturulmuş 2 sürücü görüyorum (G ve H).

Bir kere de şimdi bakalım bu sürücülerin durumu neymiş..

Dir –Recurse –Filter *.iso | Foreach{get-Diskİmage –ImagePath $_.fullname} | Get-Volume

Ve sırada işim bittikten sonra bu imajları geri sökmek kaldı. Bunu da dismount ile yapmalıyım elbette.

Dir –Recurse –Filter *.iso | Foreach{Mount-Diskİmage –ImagePath $_.fullname}

Ben bu örnekte bilgisayarımda bulunan tüm iso dosyaları için bu işlemi yaptım. Sizler spesifik bir dosya için get, Mount ve Dismount cmdlet’lerini kullanacaksanız o zaman doğrudan işlem yapmak istediğiniz ISO dosyasının yolunu göstererek çalışınız.

Örnek:

Get-DiskImage –Imagepath “iso dosyasının yolu (dosya ismi ve uzantı dahil)”

Mount-DiskImage –ImagePath “iso dosyasının yolu (dosya ismi ve uzantı dahil)”

Dismount-DiskImage –ImagePath “iso dosyasının yolu (dosya ismi ve uzantı dahil)”

Umaırm işinize yarar..

Teşekkürler,

BakiOnur

Windows 8 Storage Spaces – Kurulum ve Konfigürasyon

 

Bir önceki yazımızda Storage Spaces özelliğinin detaylarına değinmiştik. Okumamış olanlar için aşağıdaki link yardımcı olacaktır.

http://bakionur.com/?p=2749

Şimdi ise bu özelliğin bir Windows 8 yüklü bilgisayarda nasıl kullanıldığını öğrenme zamanı…

Öncelikle gerekli malzemeler:

  • 3 adet en az 10 GB boyutunda, formatlanmamış, boş External Disk
  • 1 adet Windows 8 J

Evet ilk adımda 3 diskimizi de bilgisayarımıza bağlıyoruz.

Artık 3 diskimiz de (Disk 1,2,3) disk havuzunda kullanılmaya hazır durumda.

Şimdi artık Control Panel içerisinden Storage Spaces uygulamasını açarak konfigürasyona başlayabiliriz.

Unutmadan; bu özellik Windows 8 RT dışındaki bütün sürümlerde destekleniyor.

Control panel içerisinden Storage Spaces uygulamasını açıyorum.

Daha önceki Storage Space yazımızda bahsetmiş olduğumuz gibi öncelikle yeni bir disk havuzu oluşturmam gerekiyor. Daha sonra bu havuz içerisine disklerimi ekliyor ve dilediğim gibi kullanıyor olacağım.

İlk havuzumu oluşturuyorum o halde. Bilgisayarıma eklemiş olduğum 3 adet diskim mevcut. Bu diskleri şimdi havuz oluştururken kullanacağım. Oluşturduğum havuza bu 3 diski de ekleyeceğim. Dilersem daha sonra da başka diskler ekleyebilirim.

Görüldüğü gibi bilgisayarımda kullanılmayı bekleyen 3 yeni diskim hemen sistem tarafından bulundu. Create Pool butonuna basarak havuzumu oluşturuyorum.

Çok küçük bir konfigürasyon daha yaparak başarıya ulaşacağım. Şimdi sıra disklerimi hangi biçimde kullanacağıma, güvenlik seviyesinin ne olacağına, kaç disk ile nasıl bir hata düzeltme yapısını tercih edeceğime karar vermeliyim.

Yukarıda görüldüğü gibi NTFS ve REFS dosya sistemleri destekleniyor. REFS bildiğiniz gibi Windows 8 ile tanıştığımız yeni dosya sistemimiz. REFS ile ilgili yazıları da bu sitede bulabilirsiniz.

Resiliency Type bölümü kaç disk ile nasıl bir disk yapılandırması istediğime karar verdiğim bölüm.Simple seçeneği hata düzeltme fonksiyonu olmayan bir yapı kurar. Yani diyelim, 3 diskinizi de eklediniz ve bu disklerden 1 tanesi bozuldu. Üzgünüm ama verilerinizi kaybedersiniz. Two-way ve three-way mirror yapılarında ise havuz içinde 1 disk bozulsa bile veri kaybı yaşamazsınız. Aslında eskiden alışık olduğumuz RAID yapılarının çok daha basit görünümlü olanları diyebiliriz. Ben two-way mirror seçeneği ile ilerleyeceğim. Bu seçenek için en az 2 diske ihtiyacım var. Bende 3 tane olduğu için sıkıntı yok. Gördüğümüz gibi toplam disk kapasaitem 30 GB (3 disk x 10GB= 30 GB) olmasına rağmen veri kurtarma seçeneğini seçtiğim için (two-way mirror) kullanılabilir disk kapasitem 15 GB seviyeisne düştü. Bunun sebebi elbette isminden de anlaşılacağı gibi “Mirror” yani ayna modunu seçmiş olmam. Yazdığım her veri 2 farklı kaynağa yazılacak ve bu 3 diskten hangisi bozulursa bozulsun verilerimi kaybetmemiş olacağım. Bir çeşit yedekli çalışma gibi düşünebiliriz bunu. Evet şimdi havuzumu oluşturdum ve bu havuz içerisindeki 3 diskimle yeni bir sanal sürücü sahibi oldum.

Görüldüğü gibi havuz içerisinde oluşturulan Storage Space boyutu 15 GB. Fiziksel disklerimin durumu da oldukça iyi görünüyor. J

Tüm bu yukarıdaki konfigürasyon sonunda aşağıdaki F sürücüsü benim 3 diskimin topplam alanını temsil eden sanal diskim oldu. Artık Hangi diskimde hangi veri var kaygısı yaşamadan sadece F sürücüsü ile çalışabilirim!

Şimdi bu F sürücüsü içerisine bir klasör ve onun içine de bir dosya açayım. Bunu neden mi yapıyorum? Çünkü eğer 3 diskimle oluşturduğum havuz içerisinde bir diskim bozulursa yine de 3 diskimin tamamını temsil eden F sürücüsü içerisindeki dosyaöma erişebilecek miyim onu merak ediyorum..

Dosyamı oluşturdum. Şimdi disklerden rastgele birini bilgisayarımdan söküyorum. Verinin hangi diske yazılı olduğunu bilmiyoruz ama bu sorun değil. Zaten Storage Spaces sisteminin özelliği bu.

Sistem, disklerden biri bozulduğunda aşağıdaki gibi bir uyarı görüntülüyor.

Bu durumda elbette yapılması gereken, yeni bir diski (boş ve formatlanmamış) bilgisayarıma takmak. Sonra da havuz içerisine dahil etmek. Gerisini sistem benim için yapacaktır. En son olarak bozuk olarak gözüken fiziksel diski de “Remove” seçeneğiyle silmek.

Evet yeni diskimi ekliyorum.

Yeni diskim sistem tarafından bulundu ve havuza eklendi. Artık herşey eskisi gibi!

Yazımı bitirmeden önce Storage Spaces içerisinde oluşturduğumuz sürücülerin güvenliğinden de kısaca bahsetmek istiyorum. BitLocker özelliği sayesinde bu sürücüleri de şifrelemek mümkün olabiliyor. BitLocker için Enterprise ya da Pro sürümlerine sahip olmanız gerekiyor. Bunu kullanmak için de Control Panel içerisinde BitLocker Drive Encryption bölümüne girerek daha önce oluşturduğumuz F sürücümüzü seçmek ve “Turn On BitLocker” demek yeterli J

Not: BitLocker ve BitLocker-To-Go konularında ayrıntılı bilgiyi bu sitede bulabilirsiniz. Lütfen BitLocker hakkında detaylı bilgiye sahip olmadan disklerinizi şifrelemeyin. Geridönüşü olmayan hasarlar bırakabilirsiniz.. J

Teşekkürler,

BakiOnur

Windows’un Yeni dosya sistemi ReFS (Resilient File System)

Windows 8 ve Windows Server 2012 ile gelen yeni dosya sistemi ReFS (Resilient File System) ile farklı özelliklere sahip olabilirsiniz. Özellikle boyut sınırlarını adeta ortadan kaldıran bir dosya sistemi olduğunu söylemek hiç de yanlış olmaz. Tek bir dosyanın sahip olabileceği boyut 16 Exabyte (16.000.000 TB) olarak belirlenmiş. Bir sürücünün (volume) boyutu ise maksimum 1 Yottabyte (1.000.000.000.000 TB). Şimdilik akıl almaz görünen bu rakamlar önümüzdeki 10 sene içinde gözümüze çok farklı görünebilir. Zira 1996 yılında 512 MB Harddisk’e sahip bilgisayarımı doldurmanın hiçbir zaman mümkün olmayacağını düşünürdüm J

Öyleyse karşılaştırmalı bir tablo ile NTFS, FAT ve ReFS’i tanıyalım.

  • ReFS dosya sisteminin başlıca özellikelrine şöyle değinebiliriz.
  • Gelişmiş RAID desteği
  • Sanallaştırma desteği
  • Gelişmiş hata düzeltme fonksiyonu
  • Cluster Shared Volume alanlarının yük dengeleme opsiyonu ile birlikte kullanılabilmesi

Peki ReFS’i nası laktif hale getirebiliriz?

Windows Server 2012 ve 2012 R2 sürümlerinde ek birişleme gerek kalmadan Disk Yöneticisi içerisinden ReFS Volume oluşturabilir ve kullanmaya başlayabilirsiniz.

  1. Eğer Windows 8 ve 8.1 kullanıyorsanız öncesinde Disk Yöneticisi içerisinde bir NTFS Volume oluşturmanız gerekiyor. Çünkü, sonrasında bu Volume’yi komut satırı üzerinden yeniden formatlayacağız. Ama bu sefer ReFS olarak!
  2. Sonra Registry içinden ReFS’i aktif hale getirmeniz gerekiyor.

Bunu yapmadan komut satırından ReFS Volume oluşturmak istediğinizde aşağıdaki gibi bir hatayla karşılaşırsınız. Dosya sisteminin desteklenmediğine dair mesaj aşağıdaki gibi..

  1. Registry’de aşağıdaki yola (Control altına) MiniNT isimli bir key oluşturarak içerisine de aşağıdaki Dword’ü ekleyerek değerini 1 olarak vermeniz gerekiyor.

Sonrasında aynı komutu komut satırından çalıştırdığınızda… O da ne! Bir hata daha!

  1. Sakin sakin… Volume büyüklüğünün en az 1 GB olması gerekiyor. 😉 Bunu da unutmamak lazım..

“Tamam peki, ona da tamam” diyenler için gerisi kolay.

Aynı komutu bir daha çalıştırın, sorunsuz bir ReFS’e sahip olun.

 

Not: Yukarıdaki formatlama işlemini komut satırından yaparken format /fs:refs sürücüismi: yazıp enter tuşuna bastığınızda sizden o sürücünün etiketini (label) girmenizi ister. Yani My Computer içerisinde görünen ismi.

Ve karşımızda ReFS ile formatlanmış bir sürücü.

Teşekkürler,

BakiOnur